Гуноҳ

Жувон (шундай дейишга тил бормайди, ахир у бор-йўғи ўн тўққизда) тунни минг бир азоб билан мижжа қоқмай ўтказди. Пишиллаб ухлаётган чақалоғига тикилиб ўтираверди, ўтираверди... Қовоқлари тобора оғирлашиб бораётганини сезса-да, оппоқ чойшабга ўралган жигаргўшасига термулиб тонгни қаршилади. Бу тун жуда оғир кечди. Лаҳзаларнинг ўтиши... Ҳар лаҳза жонини суғуриб олишга шай эди гўё. Жувон гўдагининг юз-кўзларига меҳр билан термулиб ўтираркан, тинмай ўзини ва яна кимнидир қарғарди.

Шитирлаётган қамиш

Гвидо ГЕЗЕЛЛЕ

Шитирлаётган қамиш,

Куйинг ҳасратга тўлмиш.

Даладан шамол эсса,

пояларингга тегса,

эгилурсан паришон,

қаддинг ростларсан шу он,

секин айларсан хониш,

товшинг қайғули, ў қамиш!

Болалар уйининг болалари

Уйи бор умрида келмаган,

Қўл куйиб, кулча нон емаган,

Тиллари аяжон демаган,

Болалар уйининг боласи.

Дардсиз дуо совуқдир

Бир киши ҳар кеча туриб, Аллоҳга ибодат ва дуони канда этмасди. Шайтон уни васвасага солди:

— Неча йиллардан буён ҳар кеча саҳаргача Аллоҳни зикр қиласан. Бирон жавоб бўлдими? Ҳеч фойдасини кўрмаганинг ҳолда, қачонгача бу ишда давом этасан?

Эркак хотин ўрнида бўлса... (ҳажвия)

Эркакларни асранг, аёллар!

(қўшиқдан)

Шарофатхон “мол”га тўла иккита катта-катта сумкасини ерга қўяркан, оғир “уф” тортиб, бир оёғи синаман-синаман деб турган стулга тап этиб ўтириб олди.

— Шунақа чарчадим, — деди чапиллатиб сақич чайнаркан. — Оёқларим синиб кетай деяпти.

“Дунё — меҳмонхона” (ривоят)

Бир куни авлиё саройга кириб, дам олиш учун ўтирди. Бироз вақт ўтгач, ёнидан қирол ўтиб қолди. Чақирилмаган меҳмонни кўриб, сўради:

— Қаерда ўтирганингни биласанми?

— Мен саёҳатчилар меҳмонхонасида дам оляпман, — деб жавоб берди авлиё.