Дардсиз дуо совуқдир

Бир киши ҳар кеча туриб, Аллоҳга ибодат ва дуони канда этмасди. Шайтон уни васвасага солди:

— Неча йиллардан буён ҳар кеча саҳаргача Аллоҳни зикр қиласан. Бирон жавоб бўлдими? Ҳеч фойдасини кўрмаганинг ҳолда, қачонгача бу ишда давом этасан?

Эркак хотин ўрнида бўлса... (ҳажвия)

Эркакларни асранг, аёллар!

(қўшиқдан)

Шарофатхон “мол”га тўла иккита катта-катта сумкасини ерга қўяркан, оғир “уф” тортиб, бир оёғи синаман-синаман деб турган стулга тап этиб ўтириб олди.

— Шунақа чарчадим, — деди чапиллатиб сақич чайнаркан. — Оёқларим синиб кетай деяпти.

“Дунё — меҳмонхона” (ривоят)

Бир куни авлиё саройга кириб, дам олиш учун ўтирди. Бироз вақт ўтгач, ёнидан қирол ўтиб қолди. Чақирилмаган меҳмонни кўриб, сўради:

— Қаерда ўтирганингни биласанми?

— Мен саёҳатчилар меҳмонхонасида дам оляпман, — деб жавоб берди авлиё.

Изаура қўшиғи

(“Канизак Изаура” романидан)

Болаликдан эрксиз ўсдим,
Нафас олмай бемалол:
Худди лаънати далага
Сочилган уруғмисол.

Сўзларингиз дардларимнинг давосими?

Сўзларингиз дардларимнинг давосими?
Ёки нурсиз ҳаётимнинг маъносими?
Юрагимда ишқ гулини ундирдингиз,
Бу гулларнинг энг хушбўйи, аълосими?

Фақирлик

Саида директорнинг қабулхонасида ярим соатча ўтирди. Ниҳоят, ичкаридаги одам, гапиними, ишиними, битириб хонадан чиқди. Котиба Саидага қараб ғалати кулимсиради-да, деди:
— Киришингиз мумкин.
Саида ўрнидан туриб кийимини тузатган бўлди-да, директор хонасининг эшигини аста тақиллатди. Ичкаридан эркак кишининг йўғон овози келди: “Киринг!”